งานอาร์ตมั่งไม่อาร์ตมั่งของรุจัง

เห็นเค้าทำมานานแล้ว เพิ่งว่าง เอามั่ง - w - (ว่าแต่ไม่ได้ถามบ่อยๆซะหน่อย ทำไมเรียกแท็ก FAQ ล่ะ?)

ขอเชิญสมาชิกวางคำถามไว้เลยค่ะ เอนทรีหน้าจะมาตอบ

ป.ล. ทุกคนเวลาคอมตาย ทำไงกะ bookmark ที่เซฟเอาไว้อ่ะ...? เสียดายอ่ะ TAT" หลายรอบละ

ก่อนอื่นขออวดก่อนนนนนนนนนนนนนนนน

วันนั้น (ไหนไม่รู้) เดินๆอยู่ดีๆก็ไปเจอติ่มซำ!!!!

คนอ่าน : หา....เจอไรนะ??

รุ : เจอติ่มซำ~~~ แต่เป็นติ่มซำแบบ DIY!! XD~~~

คิดว่าอยากจะทำจังเลยน้าาาา อยู่เลยล่ะ หลังจากดูเว็บ nihohon จาก เอนทรีนี้

จู่ๆก็เดินไปเจอเฉยเลย >__< (แต่เสียดายไปหน่อย มันมีหลายแบบน่ารักๆ แต่ว่ามันหมด...เหลือกล่องเดียวเอง)

+

กล่องจ้า

ดูด้านหลังจะเห็นว่ามีเยอะเลย... มีหนมปัง ขนมเค้ก แฮมเบอร์เกอร์ โดนัท ซูชิ!!
อยากได้ซูชิกับแฮมเบอร์เกอร์จังน้า.... (ไปหาซื้อผ้ามาทำดีกว่า -0-)

ข้างในมีผ้าและแพทเทิร์นมาให้ (และใยสังเคราะห์สำหรับยัด)

เริ่มเยยยยย > < อันนี้คือจานจ้า

เสร็จแล้วววววววว

แต่ว่าพลาด....โดนแพทเทิร์นมันหลอก ซาละเปาเลยจิ๋วมากเลย -*- ฮึ่มมมมม

อันนี้ชอบ :3

อันนี้เฉยๆ ขาวไปหน่อย - -

ผ้าขาวเหลือ ก็เลยเอามาเย็บแมวเล่น

.....

แมวหน้าตาปัญญาอ่อน 1 ea

ห้ามเอาไปเทียบกับแมว nihohon ด้วย... 

+

ตอบ FAQ ดีกว่าเนอะ~ คนมาถามกำลังพอดีเลย ตอนแรกก็คิดว่าถ้าไม่มีใครถามเลยจะทำไง (หรือถ้าถามร้อยกว่าคนแบบภูจะทำไงดี กร๊ากกกก) 

โอตากิจัง ถามว่า

- พี่ hikaru(เรียกพี่myartbox ตั้งนาน --w--)เคยวาดการ์ตูนเป็นcomicไหมคะ

- เคยแน่นอนจ้ะ แต่ไม่กี่หน้าเอง เพราะเรื่องที่วาดยาวๆมันไม่เคยจบเลยน่ะ

- พี่สถิตอยู่บอร์ดไหนบ้าง

- เอ้อ...หลักๆมีบอร์ดลิลลี่ pk animesuki อื่นๆประปรายแต่ไม่ค่อยได้มีส่วนร่วมอ่ะจ้ะ

- รู้ตัวไหมว่าโดนหนูแถก(tag)!!~

- อุ๊บส์!!! แบบว่า เอาไปทำล่างสุดของเอนทรีนี้ละกัน -0-

- ตอนนี้เรียนที่ไหน แล้วอาชีพในอนาคตคือ??

- เรียนที่มหาลัยจ้ะ?@! อนาคตเค้าอยากเป็นนักวิจัย

+

แอชชี่ ถามว่า

- โดจะเสร็จไหม

- เสร็จสิ(ฟะ) แต่จะเสร็จได้กี่หน้าอีกเรื่อง!!

- สงกรานต์ไปเที่ยวไหนดี

- ไม่รุ *-* อยู่บ้านดีกว่า

- ทำไมต้องปังย่ากับแอชชี่ประจำ *3*"

- เพราะว่าปังย่ามันเก่าแล้ว...ตกยุค คนอื่นเค้าลบออกกันหมดแล้วอ่ะ มีแต่แอชชี่ที่รุจังขืนใจให้โหลดมาเล่นด้วยได้ ฮืออออ  (แต่ก็ขอบคุณนะที่สมยอม)

+

เฮียม่อน ถามว่า

- ผมกับแอชชี่ ใครหล่อกว่ากัน? *3*

- เฮียม่อน *3* (เลี้ยงข้าวด้วย)

+

ป๊อปคุง ถามว่า

- ชีวิตคืออะไร?

- อืม...เรื่องนั้นมันต้องตอบด้วยตัวเองน้า ป๊อปคุง แต่สำหรับรุ มันท้าว่า ถ้าหนทางไม่ราบรื่นแล้วเธอจะมีอนาคตที่มีความสุขได้หรือเปล่า

+

คุนเฟท ถามว่า

- ชื่อเมิร์ลท่านได้แต่ใดมา (จนบัดนี้ยังติดเรียกทั่นเมิร์ลอยู่ดี)

- คือชื่อนี้นั้นเกิดมาจากการนั่งจ้องคีย์บอร์ดแล้วจิ้มมั่วฮ่ะ *-* ครีเอทมั่กมาก (กว่าจะตั้งได้ลำบากนะ โดยเฉพาะกว่าจะได้ตัว m แรกมานี่ เป็นชั่วโมง)

- รู้จักกับพวกเฮียไก่เฮียเจเจได้เยี่ยงไร และเมื่อใด

- รู้จักกันเมื่อยังเยาว์ ณ  Rune Midgard (Beta International Server) คุณเจเจรู้จักที่พรอนเทร่า คุณไก่รู้จักที่ดันเจียนปราสาทบาโฟค่ะ

- ผลไม้ที่ชอบที่สุด!

- แตงโม แช่เย็นๆ ฝานบางๆ เอาแบบกรอบๆ เนื้อไม่เละ -///-

- ท่านเมิร์ลอยู่จังหวัดไหนหว่า

- บ้านเกิดอยู่ชัยภูมิค่ะ

+

คุณ nonworld ถามว่า

- อยู่แถวไหนรึ

- แถวที่สามจากด้านซ้าย  (ล้อเล่น ตอบไปแล้วข้างบนอ่ะค่ะ)

+

เพนเพน ถามว่า

-ไอ้แถบสีที่อยู่เหนือหัวเพนกวินนั่นมีไว้ทำอะไรอ่ะ 

- ตอนแรกงงคำถามนิ ;p เพนเพนหมายถึงตรงแถบเมนูด้านขวามือน่ะค่ะ

ตรงนี้

คืองี้ค่ะ เลือกสีที่ต้องการ แล้วเอารหัสไปใช้ได้ ลากมันไปด้านขวานิดนึงจะเห็นช่องรหัส ไม่อยากทำขนาดเต็มเนื่องจากบล็อกจะเบี้ยว เลยกั๊กๆเอาไว้เป็นช่องเล็กๆค่ะ ^^"

ส่วนข้างล่างเพนกวินลงไปอีกนั้นคือเกมหยอดเหรียญแดง และเกมฝึกพิมพ์ค่ะ ฮ่า

-ถ้าแตงโมเอามาทำอาหารได้จะทำอะไร (ไม่ใช่ซูชิแน่ๆ...)

- อืมมมมมม แตงโมอ่อนๆเค้าก็เอามาทำอาหารนะ เช่น ต้มจิ้มน้ำพริก หรือเอาไปแกงส้ม แต่ถ้าแตงโมแก่ๆแดงๆ อืมมมมมมมม.... (หยุดคิดสามสิบนาที) สงสัยว่าทำอะไรก็จะอร่อยไปหมด 8D~

+

พี่ปุ้ย ถามว่า

- ทำไมต้องแตงโม? 

- เอออ นั่นสิ ทำไมอ่ะ เพนเพนมาตอบเร็ว ทำไมต้องถามถึงแตงโม

ทำไม....

- -

 

.......

+

คุณวิศ ถามว่า

1.ถ้าแอซซี่เป็นสาวขึ้นมา จะสวยกว่ารุจางหรือไม่

- ไม่มีท๊างงงงงง

2.เมื่อไหร่รุจางจะลุกขึ้นมาเป็นหัวหน้ากลุ่ม (พาเราไปเลี้ยงบ้าง) 

- เมื่อ...เอ่อ.....เมื่อ.............โดเล่มก่อนหน้าขายได้กำไรสี่พันบาท!!

+

ยูจัง ถามว่า (ลำเอียง เอามาลงเลย ยูจังถามได้เสมอ XD)

ยากได้แมวขาวตัวนั้น..ฮ่าๆๆๆ <--- เอาจริงๆอ่ะเปล่า

ถามตอนนี้จะได้มั้ยนะ ?
1.คิดถึงนู๋มั้ยยยย

- คิดถึงจ้าาาาาาาาาาา

2.เมื่อไหร่เราจะได้เจอกันนนนน

- งานวันที่ 27 เมษา ~!

(มีอะไรจะถามคืนเชิญที่บล๊อคยูเลย ฮ่าๆๆๆ)

(ปรากฏว่ายูจังถามวันที่เราจะไปงาน พอรู้ยูจังจะได้เผ่นทัน ฮ่าๆๆๆ)

+

ต่อด้วยแถกจากโอตากิจัง!

+

1. นึกให้ออกซิ Handle name ที่คุณเคยใช้ทั้งหมด

- เก่าแก่ที่สุดก็คงเป็น s.hikaru นี่ละนะ ใช้มาตั้งแต่ล่าเพนเฟรนด์ครั้งแรกเมื่อยุคทอง 200 ปีที่แล้ว!!
นอกจากนั้นก็มี tanpopo/mearl ที่ใช้แทนตัวเอง (น้อยกว่าที่คิดแฮะ)
ตัวละครในเกมมี theifie/mearl/stardust/tanpopo/amethyst บลูๆ บลาๆ .... อะไรอีกจำไม่ได้แล้วอ่ะจ้ะ - -"
ส่วน siver-bell/blowball/brownsky/seizethedream/wintercat/ฯลฯ(จำไม่หมดจริงๆ) ที่ใช้สมัครเว็บจ้า

2. นึกให้ออกซิ ทุกเรื่องที่คุณเคยวาด หรือแต่งนิยาย

- ตายแน่ช้านนนนนนนน.......

ขอโทษนะข้อนี้...ไม่สามารถนับได้จริงๆง่า TAT (แม้ส่วนใหญ่จะแต่งไม่จบก็เหอะ)
อยากจะทำแท็กออริเหมือนกัน แต่ติดที่ว่าจำได้ไม่หมดเนี่ยแหละ.....

อีกปัญหาคือไม่เคยตั้งชื่อเรื่องเลยอ่ะ.... ขอเท่าที่นึกออกละกันนะ (โดจินไม่เอาใช่มั้ย นะๆ)

..

มีตูนสั้นส่งไปรินะแล้วได้ลงสองเรื่องไม่ได้ลงเรื่องนึง ได้ลงไทยคอมิคหน้านึง เนื้อเรื่องไร้สาระ - -\=/
อืมมม เรื่องนึงเป็นเรื่องในเกมแร็ค เขียนในวันวาเลนไทน์น่ะงิ นางเอกไปปรึกษาเพื่อนในเกมว่าจะทำยังไงดี แต่เพื่อนในเกมนั้นเจือกเป็นพระเอกใช้ ID ผู้หญิงเล่น เลวจริงๆ เลยรู้หมดเลย - -

อีกเรื่องเป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงที่ฆ่าตัวตาย อันนี้เขียนลงวันแม่ คือเขาคิดว่าแม่เขาไม่รัก เพราะแม่ไม่เคยอยู่บ้าน ไม่เคยพูดคุยกับเขาเลย แต่พอเขาตาย แม่ที่มาร้องไห้อยู่ข้างศพก็บอกว่า พยายามทำงานให้มากที่สุด เก็บเงินจนได้ก้อนหนึ่งแล้วแท้ๆ อยากจะอยู่กับลูกอย่างมีความสุข อะไรงี้ล่ะมั้ง พอรู้ก็เศร้าใจใหญ่ แต่ก็ไม่ทันแล้วเพราะตายไปแล้วน่ะ -0-

.. 

มีออริ เรื่องของ AI ที่ป้อนข้อมูลให้นึกว่าตัวเองเป็นมนุษย์ กะให้เป็นคอเมดี้แต่ตอนจบจะเป็นดราม่าๆ เอาไปเอามา รู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันโหลๆไงไม่รู้ เลยเลิกเขียน - -"

คือ AI ตัวเนี้ยนะ เค้าคิดว่าตัวเค้าเป็นเด็กผู้หญิง ม.1 แต่บางทีจู่ๆความทรงจำก็หายๆ หรือแปลกๆไปบ้าง นั่นคือเวลาที่เกิดปัญหาเช่น นู่นเออร์เรอร์ นี่ช็อต ก็จะถูกหามเข้าห้องทดลอง ซ่อม พร้อมแก้ไขความทรงจำ

ครอบครัว เพื่อน โรงเรียน เขารู้หมด แต่เหมือนเป็นเมืองจำลองที่เตี๊ยมขึ้นมาเพื่อหลอกน้อง AI คนนี้

อยู่มาวันนึงน้องเค้าก็เกิดรู้เข้า (เก่งเนาะ) ก็เลยหนีไปแล้วก็ตัดการเชื่อมต่อทั้งหมด เพราะว่าโลกทั้งโลกมันหลอกลวง... ก็เป็นครอบครัวและเพื่อนๆที่ต้องช่วยทำให้เขาเลิกคิดว่าตัวเองเป็นแค่หนูทดลองน่ะ - -+

..

อีกเรื่องเป็นการ์ตูน Yaoi เนื้อเรื่องประมาณว่า เมื่อหลายร้อยปีก่อนมีเด็กผู้หญิงคนนึงที่กำลังจะถูกบูชายัญเพื่อหมู่บ้าน แต่ว่าองครักษ์ที่ดูแลเกิดพาหนี ชาวบ้านเลยตามฆ่า แล้วแช่งทั้งคู่ขอให้ประสบความเลวร้ายตลอดไป หลายชาติต่อมา นายเอกกำลังทำงานพิเศษที่มินิมาร์ท พระเอกก็ตามหาเจอ... "เจอแล้ว"

แต่ว่าเนื่องจากคำแช่งของชาวบ้าน นายเอกเมื่อเจอพระเอกปุ๊บก็เกลียดขี้หน้าปั๊บ กว่านายเอกจะระลึกชาติได้ก็นานเหมือนกัน พอนึกออกแล้วก็จำได้ว่า ชาติที่ผ่านๆมาเกิดเป็นศัตรูกันหมด (เช่นเป็นปลาใหญ่กับปลาเล็ก กร๊ากกกกก) ที่ผ่านมาผลัดกันเป็นคนฆ่า เป็นคนโดนฆ่ามาตลอด ชาตินี้ก็ไม่เว้น ถึงจะไม่ได้โกรธเคืองอะไรกันแต่ก็เกลียด

ทั้งๆที่ไม่ผิดอะไร แต่ชาตินี้ นายเอกต้องเป็นคนฆ่าพระเอก ทั้งคู่ก็พยายามจะแก้ไขบ่วงกรรมอันนี้ แบบว่ามันนานเกินไปแล้วที่ต้องฆ่ากันวนไปเวียนมา แต่แล้วเดสตินี่ก็ไม่อาจถูกต้านทานได้!! นายเอกอยู่ในสถานการณ์ที่จะต้องฆ่าพระเอกจริงๆนะเออ แล้วพระเอกก็เตรียมตัวตายแบบไม่ขัดขืนเลย (เพราะว่าถ้าไม่ฆ่าเขาตอนนี้ นายเอกจะต้องทนทุกข์ไปตลอดชีวิต) ประมาณว่าเพื่อเธอ ชั้นยอมตาย แต่....ถ้านายเอกฆ่าพระเอก ชาติต่อไปก็ต้องตามฆ่ากันต่อน่ะสิ *0*

สุดท้าย....ไม่เล่าดีกว่า เผื่อสักวันนึงได้เก็บไว้เขียนอีก - -+

.. 

อืมมม

ฟิคนี่เขียนเยอะเลย แต่ไม่เคยจบ ขอเล่าเรื่องเดียวละกัน

เป็นเรื่องของเด็กผู้หญิงคนนึง (ชื่อน้อง บ แล้วกัน) ที่จู่ๆก็ตื่นขึ้นมาพบตัวเองอยู่ในร่างของเด็กอีกคนนึงอยู่ในอีกโลกนึง ก็งงเป็นเด็กตาแตก... มีพี่ชายด้วยหนึ่งคน กับภูติอีกหนึ่งอัน (?) กว่าจะปรับตัวได้ว่าที่นี่เป็นโลกอื่นก็แทบแย่

ภูติและพี่ชายตอนแรกดีใจมากเพราะว่าเด็กคนนี้นอนเป็นผักอยู่หลังจากสงครามเวทย์ คือไงไม่รู้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆดันเป็นคนที่พลังเวทย์กล้าแข็ง เลยเป็นผู้นำในการขับไล่พวกด้านมืด แต่ว่าพลาดท่าถูกดึงวิญญาณออกแล้วปลิวหายไปไหนไม่รู้ เหลือแต่ตัวนอนอยู่ น้อง บ ของเรามาตื่นในร่างนี้พอดี เขาเลยดีใจกันใหญ่ นึกว่าผักตื่นแล้ว...

เนื้อเรื่องจะสลับกันเพราะว่า เมื่อน้อง บ หลับที่โลกโน้น ก็จะมาตื่นที่โลกเดิม ประมาณว่าอ่านแล้วชวนสับสน แต่สุดท้ายวิญญาณของน้องผัก (ไม่ได้ชื่อนี้!! $#^&%^*) ก็ปลิวข้ามมิติมาอยู่โลกนี้น่ะเอง ^^b

..

ตอนนี้มีอยู่ในหัวอีกสองเรื่อง กำลังจะเขียนลงบล็อกเร็วๆนี้ล่ะ *-*

..

นอกนั้นมีแต่ 1 shot มั้ง..

บารามอส/ออริ/ไมฮิเมะ/อาร์ทิมิส ฟาวล์ (อันนี้ไม่ใช่วันช็อต แต่แต่งได้ตอนเดียวอีตาโคลเฟอร์ก็ออกตอนใหม่ออกมา เลยเลิกแต่ง หายไปพร้อมการล่มสลายของ thai.net เสียดายจิ๊บเป๋ง...)

มีอะไรเข้าใจยากประมาณว่า

ผิวน้ำใสในสระกระเพื่อมเล็กน้อยเมื่อใบหญ้าลู่ลงแตะ...

 

ใบหน้าของฉันสะท้อนอยู่ในสระนั้น เบื้องหลังคือดวงดาวพร่างพราวฟ้า

สายลมยามค่ำกรรโชกแรงขึ้น พาใบหญ้ามากมายในทุ่งกว้างไหวตามกันราวกับกำลังเต้นรำ..

เงาสะท้อนแตกพร่าเพราะเหล่าใบหญ้าต่างยื่นยอดมาแตะ

 

ก้อนเมฆลอยพ้นจากยอดสูงของต้นไม้ เปิดโอกาสให้เห็นท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม

แม้จะนั่งอยู่ใต้ต้นไม้แสงก็ยังจ้าจนแสบตา เพราะวันนี้ที่ตีนฟ้ามีก้อนเมฆใหญ่สีขาวมากมาย สะท้อนให้แสงจ้ามากขึ้นกว่าปกติ เด็กสาวหยีตา ย่นคิ้ว แต่ก็ยังแหงนหน้าขึ้นมองสีฟ้าลึกล้ำที่ลอดผ่านช่องของใบไม้ลงมา

(และอีกยาว แต่ไม่เหมาะจะเอามาลง)

 

 

เงาสะท้อนที่วูบไหวไม่บ่งบอกว่าฉันเป็นฉันอีกต่อไป

แต่ถึงแม้มันจะชัดเจนก่อนหน้านั้น ฉันก็ยังไม่สามารถมองเห็นหน้าตัวเองได้ชัดอยู่ดี

ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวฉันช่างพร่าเลือน เมื่อฉันมองมือของตัวเองที่อยู่ตรงหน้า ถึงแม้ฉันจะรู้สึกว่ามองมือของตัวเองอยู่ แต่ภาพตรงหน้าก็เป็นเพียงทุ่งหญ้าที่บิดเบี้ยวไปหน่อยเท่านั้น แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก และฉันก็ไม่เคยนึกกังวลกับเรื่องเล็กๆน้อยๆนี้เลย เพราะฉันไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฉันเป็นใคร ฉันไม่จำเป็นต้องเป็นฉันด้วยซ้ำ เมื่ออยู่ที่นี่ ฉันเพียงแต่มีตัวตนอยู่เหมือนพวกต้นหญ้า ดวงดาว สายลม ไม่มากกว่านั้น ไม่น้อยกว่านั้น ที่นี่วันเวลาไม่ขยับ ยามดึกสงัดค่อยๆไหลรินอย่างไม่มีวันจบสิ้น ช่างสบายเหลือเกิน...

 

ฉันนั่งอยู่ริมสระ นั่งอยู่อย่างนั้น ไม่มีอะไรบอกว่านานเท่าไรแล้ว ไม่ได้นึกคิดอะไร ไม่ได้รอคอยอะไร เพราะเวลาแห่งการรอคอยของฉันมันจบลงไปแล้ว ฉันเพียงแต่เป็นส่วนหนึ่งของที่นั่น ไม่มากกว่านั้น ไม่น้อยกว่านั้น...

 

ในสระน้ำที่ใสเหมือนแก้วแห่งนั้น แท้จริงแล้วความทรงจำมากมายบรรจุอยู่ ต่างมองดูคล้ายน้ำใสแต่ไร้ความชื้นหรือเย็น หากสัมผัสก็คงจะเจ็บปวดหรือเป็นสุขกระมัง ฉันรู้ว่ามันเป็นอย่างนั้น เพียงแต่ไม่เคยสนใจจะสัมผัสมันแม้แต่นิด ที่นี่มีเพียงฉันกับความทรงจำที่ผูกมัด เพราะไม่อยากจะนึกถึงจึงเก็บเอาไว้อย่างนั้น ...ไม่มีประโยชน์ไม่ใช่หรือ หากสัมผัสก็เป็นทุกข์ ...มันไม่จำเป็นนี่ ในเมื่อไม่มีความหวังสำหรับฉันอีกต่อไป แค่ทุ่งหญ้านี้ สายลมนี้ เหล่าดวงดาว และผิวใสเหมือนกระจกของสระน้ำ ก็พอแล้ว

 

สุนัขสีน้ำตาลกระโดดอย่างร่าเริงอยู่ท่ามกล่างหญ้าสีเขียว ใบไม้ทุกใบชูช่อสดชื่นหลังฝน เด็กหญิงยิ้ม เก็บภาพนั้นลงในกล่องสมบัติในหัวใจ...

เธอร้องเพลงอย่างร่าเริงอย่างที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆไร้กังวลมักจะทำ ขาเล็กๆขยับถี่ขึ้นเพื่อจะให้ถึงบ้านโดยไว

 

น้ำตาหยดลงบนหมอน ความว้าวุ่นใจบีบคั้นหัวใจของเด็กสาวจนไร้ทางออก...

การทำได้แค่รอคอยช่างแย่เหลือเกิน... (และอีกยาว แต่ไม่เหมาะจะเอามาลง)

..

ตูก็ไร้สาระเหมือนกันนะเนี่ย...

 

3. นึกให้ออกซิ ทุกเรื่องที่คุณเคยซื้อโดจินมา 

- งิ....*ไปดู* มีโดบารามอส แล้วก็โดฮิเมะ มาริมิเตะ ฟูลเมทัล ก้นหอยมรณะ เทนิปุริ ...แค่นี้ล่ะงิ อย่างละสองสามเล่ม 

4. นึกให้ออกซิ อีก 5 คนที่จะส่งต่อ

- ใครก็ได้เอาไปทำที~